រឿងបុរសកំសត់សង់ខ្ទមក្បែរផ្ទះសេដ្ឋី ធ្វើត្រាប់តាមសេដ្ឋី
មាននិទានមួយថា ៖ មានបុរសប្តីប្រពន្ធ និងកូនស្រីមួយជាអ្នកលំបាកកំសត់ទុគ៌ត រកព្រឹកបានស៊ីតែព្រឹក រកល្ងាចបានស៊ីតែល្ងាច ពុំមានរបស់អំម្រស់អំម្រអ្វីឡើយ ទើបបុរសប្តីប្រពន្ធនោះគិតថា "លំនៅយើងសព្វថ្ងៃនេះលំបាកណាស់ មកយើងទៅរកលោកឯណាមានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនយើងទៅនៅខាងលោក លបមើលដំណើរលោកៗធ្វើការដូចម្តេចខ្លះ បានជាមានទ្រព្យរបស់ច្រើន” ។ អ្នកទាំងពីរប្តីប្រពន្ធនោះ គិតគ្នាដូច្នោះហើយ ក៏រុះរើខ្ទមទៅសង់នៅក្បែរខាងផ្ទះសេដ្ឋី។
សេដ្ឋីនោះឯង តែងប្រើខ្ញុំទៅជួញប្រែធ្វើស្រែចំការបានទ្រព្យរបស់បំពេញ អាត្មាពុំដែលដាច់ឡើយ។ ឯបុរសប្តីប្រពន្ធនិងកូនមួយបានធ្វើត្រាប់តាមអំពើការទាំង អំម្បាលនោះរបស់សេដ្ឋី។ ចំណេរលង់ទៅកើតផលប្រយោជន៏ បានទ្រព្យរបស់ច្រើន ទើបបុរសនោះដឹងគុណហៅសេដ្ឋី ហើយក៏យកមាស១ស្ទក់មកជូនមហាសេដ្ឋី។ មហាសេដ្ឋីក៏ដណ្តឹងថា "ហេតុដូចម្តេចបានជាយកមាសមកអោយអញ? ” ។ បុរសប្រាប់ថា “ត្បិតខ្ញុំបាទនេះ ជាអ្នកកំសត់ទុរគ៌ត ខ្ញុំបាទបានរុះរើខ្ទមមកនៅក្បែរខាងលោក ខ្ញុំបាទតែងឃើញលោកតែងប្រើអស់ខ្ញុំកំដរអោយទៅជួញប្រែធ្វើ ស្រែចំការអោយបានជាទ្រព្យរបស់មក ទើបខ្ញុំបាទប្តីប្រពន្ធនិងកូនមួយធ្វើត្រាប់អំពើការទាំងនោះតាម លោក ក៏បានជាអ្នកមានទ្រព្យរបស់លោះខ្ញុំកំដរ ទិញគោក្របីបានប្រើជាច្រើនទើបខ្ញុំបាទរលឹកដល់គុណលោក ហើយខ្ញុំបាទយកមាសមួយស្ទក់មកជូនលោកហោង”។សេដ្ឋីថា "ចៅបានទ្រព្យអំបាលនេះអញស្មានថាចៅបានពីណា ថាបើចៅបានដ្បិតចៅធ្វើត្រាប់ចំណេះអញតែងធ្វើដូច្នេះហើយ ចូលចៅទៅយកទ្រព្យអំម្បាលនោះ មកអោយអញៗ នឹងចែករំលែកអោយចៅខ្លះ ” ។ បុរសនោះឆ្លើយថា "ដ្បិតខ្ញុំបាទបានរលឹកគុណលោកទើបខ្ញុំយកមាសមួយស្ទក់មកជូន ខ្ញុំបាទយល់ថាលោកនឹង យកតែប៉ុណ្ណោះ បើលោកប្រើខ្ញុំបាទអោយទៅយករបស់ខ្ញុំបាទទាំងអស់ខ្ញុំបាទពុំ យកមកជូនទេ" ។ សេដ្ឋីនិង បុរសនោះប្រកែកដណ្តើមទ្រព្យគ្នាទៅវិញទៅមកទើបសេដ្ឋីនិង បុរសនោះទៅដល់ចៅក្រមអោយជំនុំពិចារណា ចៅក្រមជំនុំជំរះរឿងនោះពុំបានទើបនាំសេដ្ឋីនិង បុរសទៅគាល់ព្រះមហាក្សត្រ។ បុរសនោះក្រាបបង្គំទូលថា "ខ្ញុំព្រះបាទអម្ចាស់នេះនៅក្បែរផ្ទះសេដ្ឋីនេះ ខ្ញុំព្រះបាទអម្ចាស់យល់គាត់តែងប្រើខ្ញុំកំដរគាត់ អោយទៅជួញប្រែ ធ្វើស្រែចំការបានទ្រព្យជាផលប្រយោជន៏ផ្ទាល់ខ្លួនគាត់ ហើយខ្ញុំអម្ចាស់ប្តីប្រពន្ធនិង កូនមួយ យកខ្លួនធ្វើនូវអំពើការត្រាប់តាមគាត់ បានទ្រព្យរបស់លោះខ្ញុំទិញគោក្របីទើបខ្ញុំព្រះបាទអម្ចាស់គិត ដល់គុណ គាត់ហើយយកមាសមួយស្ទក់អោយគាត់ៗពុំយកតែមាសមួយស្ទក់នេះឡើយ គាត់ប្រើខ្ញុំព្រះបាទអម្ចាស់អោយទៅយកទ្រព្យរបស់មាសប្រាក់មកអោយ គាត់ទាំងអស់ ហើយគាត់នឹងចែកអោយខ្ញុំព្រះបាទអម្ចាស់វិញ ខ្ញុំព្រះបាទអម្ចាស់ពុំយកទ្រព្យទាំងនោះមកអោយគាត់ទើបគាត់នា ខ្ញុំព្រះបាទអម្ចាស់ទៅប្តឹងជំនុំជំរះពិចារណា ចៅក្រមជំនុំពុំបានសេចក្តីទាំងនេះពុំចេរ សូមទ្រង់ព្រះចិន្តាពិចារណា អោយខ្ញុំព្រះបាទអម្ចាស់ហោង” ។ ទើបព្រះមហាក្សត្រទ្រង់ត្រាស់ដណ្តឹងទៅសេដ្ឋីថា “ម្នាលព្រះស្តែង ដំណើរព្រះស្តែងតើដូចម្តេច? ”។ សេដ្ឋីក្រាបទូលថា “ដំណើរសេចក្តីនៃខ្ញុំព្រះបាទអម្ចាស់នេះ ដូចពាក្យបុរសក្រាបទូលនេះហោង”។ ព្រះមហាក្សត្រទ្រង់យល់ថា សេដ្ឋីនេះលោភមែនពិត ទើបព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលដណ្តឹងថា “ម្នាលសេដ្ឋី ព្រះស្តែងមានកូនឬ ឥតកូន?” ។ សេដ្ឋីក្រាបបង្គំទូលថា “ខ្ញុំព្រះបាទអម្ចាស់មានកូនប្រុសមួយ”។ ទើបព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលដណ្តឹងទៅបុរសនោះវិញថា "ព្រះស្តែងមានកូនឬ ឥតកូន?” ។ បុរសក្រាបបង្គំទូល “ខ្ញុំព្រះបាទអម្ចាស់មានកូនស្រីមួយ”។ ព្រះមហាក្សត្រមានព្រះបន្ទូល “ម្នាលព្រះ ស្តែងទាំង២អើយ! ម្ល៉េះហើយកុំខឹងនឹងគ្នាទៅវិញទៅមក អញឲ្យព្រះស្តែងទាំង២ចងពន្ធនឹងគ្នា ឲ្យកូនប្រុសសេដ្ឋីនិងកូនស្រីអ្នក ជាប្តីប្រពន្ធនឹងគ្នាទៅដើម្បីឲ្យទ្រព្យរបស់ព្រះស្តែងទាំង២នាក់ មូលលើកូននោះឯង” សេដ្ឋី និងបុរសស្តាប់ព្រះបន្ទូលដូច្នោះហើយចូលចិត្តក៏ក្រាបថ្វាយបង្គំលា ទៅលំនៅអាត្មារិះរកប្រដាប់ការកូនទាំង២ សំរេចដោយប្រការអំម្បាលនេះហោង។
(ដកស្រង់ចេញ ពីប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរភាគទី៣)
សាលារៀន salarean.com